قاره کهن آسيا تاريخ بسيار درازي دارد و تمدن انسان در آن ريشه دوانيده است اما در طي 2 قرن گذشته، اروپا و آمريکا، گوي سبقت پيشرفت در علم و فناوري را از دست آسيايي‌ها ربوده‌اند و اگر در همه زمينه‌هاي علمي از آسيايي‌ها چند قدم جلوتر نباشند، پابه‌پاي آن‌ها حرکت مي‌کنند.

فناوري رايانه و اينترنت، متولد قاره جوان آمريکاست و شايد عجيب نباشد که کشورهاي اين قاره بيشتر از ديگر کشورها در اين زمينه پيشرفت کرده باشند اما جاي تعجب است که آسيايي‌ها در زمينه اينترنت جلوتر هستند.

به گزارش بایت، بر طبق آخرين آمار، از 100 شهر داراي اينترنت پرسرعت در جهان، 62 شهر در آسيا قرار دارد.

کشور ژاپن با 48 شهر پرسرعت، رکورددار است و بيشترين سهم را چه در جهان و چه در آسيا به خود اختصاص داده است.

در اين ميان کشور کره‌جنوبي که کشوري در حال توسعه است، پرسرعت‌ترين اينترنت جهان را در دست دارد و به‌طور کلي مي‌توان گفت در کل آسيا، اين چشم بادامي‌هاي شرق آسيا هستند که مقام آسيا را در بالاترين سطح قرار داده‌اند.

متوسط سرعت دسترسي عمومي به اينترنت در سه کشور ژاپن، کره‌جنوبي و هنگ‌کنگ بيش از 80 مگابيت بر ثانيه است در حالي‌که ميانگين دسترسي عمومي به اينترنت در کشور آمريکا، 4/5 مگابيت بر ثانيه است.

به گزارش فارس، 97 کشور در جهان، اينترنتي با سرعت کمتر از 1 مگابيت در ثانيه دارند و تنها 3 کشور در زير خط مطلق فقر اينترنتي هستند. ميانگين دسترسي به اينترنت در اين 3 کشور زير 100 کيلوبيت بر ثانيه است و با کمال تاسف، کشور ما يکي از اين سه کشور است.

بیشتر بدانید:   رگولاتوري شکایت‌های مربوط به Wimax را بررسی می‌کند

اگر تعداد مصرف‌کنندگان و مشترکان اينترنت را در نظر بگيريم، کشور ما با توجه به جمعيت آن، جايگاه به مراتب بهتري به‌دست مي‌آورد و اين موضوع نشان مي‌دهد که مردم کشور ما با فناوري اينترنت آشنا و به استفاده از آن علاقه‌مند هستند. نکته اين‌جاست که استاندارد دسترسي به اينترنت براي مشترک خانگي در ايران حداکثر 128 کيلوبيت بر ثانيه است و جاي تعجب نيست که ميانگين سرعت براي ما بيشتر از 100 کيلوبيت نيست.

کره‌اي‌ها با استفاده از فناوري جديد وايمکس به اين رکورد دست يافته‌اند و همان وايمکسي که کره‌اي‌ها را به اوج رساند در کشور ما نيز به دست خود آن‌ها راه‌اندازي شده است اما از اين فناوري به هيچ وجه استفاده درستي صورت نمي‌گيرد. کره‌اي‌هايي که وايمکس را به ايران آوردند، در روز آغاز کار وايمکس گفتند وايمکس ايران، نمونه‌اي کاملا مشابه با وايمکس کره است؛ پس اين همه تفاوت از کجاست؟

وايمکس بي‌سيم، به‌سادگي مي‌تواند مرزهاي ADSL را بشکند و با قيمتي بسيار کمتر و در زماني کمتر از يک ساعت، اينترنت را در اختيار مشترک قرار دهد اما وايمکس در ايران بيشتر تزئيني است و تا زماني که تعرفه‌هاي قيمت و سرعت آن متناسب با تعرفه‌هاي ADSL تعيين مي‌شود، تزئيني نيز باقي خواهد ماند.

همه کشورهاي جهان دريافته‌اند که افزايش پهناي باند اينترنت، نتايج شگفتي در پيشرفت اقتصاد و علم دارد و کاهش هزينه‌ها و افزايش سرعت کارها را در پي خواهد داشت. پس چرا در کشور ما با وجود گوشزد تمام متخصصان فناوري اطلاعات، هيچ تحرکي صورت نمي‌پذيرد؟

نظر خود را بنویسید

لطفا نظر خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.