با اختراع ترانزيستور دنياي رايانه گام بلندي رو به جلو برداشت كه تا قبل از آن لامپ هاي خلأ مورد استفاده در رايانه ها مشكلات زيادي به وجود مي آوردند.

به گزارش  فارس، ترانزيستورها كوچك تر بوده و انرژي بسيار كمتري در مقايسه با لامپ هاي خلا مصرف مي كنند. در نتيجه گرماي كمتري هم توليد مي كنند و اين امر عمر رايانه را افزايش مي دهد.

طي سالهاي بعد ترانزيستورهاي سيليكوني هم ابداع شدند كه بسيار بهتر از لامپ هاي خلأ بوده و عمر طولاني داشتند، به گونه اي كه تا زماني كه رايانه قابل استفاده بود، اين ترانزيستورها هم بدون مشكل به كار خود ادامه مي دادند.

رايانه هاي ترانزيستوري داراي دهها هزار مدار منطقي باينري بودند كه در فضايي نسبتاً كوچك نصب شده و قابل استفاده بودند، در نتيجه حجم رايانه ها كه زماني چندين اتاق را اشغال مي كردند كوچك تر شده و هزينه ساخت آنها هم به ميزان چشمگيري كاهش يافت.

مزيت ديگر استفاده از اين ترانزيستورها كاهش هزينه هاي عملياتي بود. لامپ هاي خلا هزينه اداره رايانه ها و انجام هر عمليات توسط رايانه ها را به شدت افزايش مي دادند، زيرا بعد از مدت كوتاهي بايد تعويض مي شدند، اما ترانزيستورها چنين مشكلي نداشتند.

در مجموع رايانه هاي نسل دوم متشكل از تعداد زيادي مدارهاي چاپ شده بودند. شركت آي بي ام در آن سالها در زمينه ساخت رايانه پيشتاز بود و دهها رايانه را به فروش رساند و سود قابل توجهي كسب كرد.

IBM 1401 جز موفق ترين رايانه هاي نسل دوم شركت آي بي ام بود كه به سرعت محبوب شد و يك سوم بازار جهاني را در اختيار گرفت. بين سال هاي 1960 تا 1964 بيش از صدهزار رايانه 1401 آي بي ام به فروش رفت.

استفاده از قطعات الكترونيك ترانزيستوري نه تنها باعث بهبود كيفيت و عملكرد CPU ها (واحد پردازنده مركزي) شد، بلكه كيفيت عملكرد قطعات و ابزار جانبي رايانه ها را هم بهتر كرد. IBM 350 RAMAC يكي ديگر از رايانه هاي ساخت آي بي ام بود كه در سال 1956 طراحي شد و اولين رايانه جهان بود كه همراه با درايو داراي ديسكت عرضه مي شد.

اين رايانه ها همچنين قادر به ذخيره سازي دهها ميليون عدد و حروف بودند. سخت افزارهاي ذخيره سازي اطلاعات در اين رايانه ها به راحتي به CPU ها متصل شده و اطلاعات به سرعت بين اين دو منتقل مي شد.

به مرور زمان ابعاد سخت افزارهاي رايانه هاي ساخت آي بي ام كوچك تر و كوچك تر مي شد و سرعت و ظرفيت ذخيره سازي آنها هم افزايش مي يافت. كاهش قيمت رايانه ها هم باعث افزايش استفاده عمومي از آنها شده بود كه نتيجه آن آشنا شدن عده بيشتري از مردم با اين دستاورد نوين دنياي فناوري بود.

بسياري از رايانه هاي نسل دوم و CPU هاي آنان به گونه اي طراحي شدند كه قابليت تماس و برقراري ارتباط با هم از راه دور را داشته باشند. افزوده شدن ترمينال هاي تماس راه دور يا remote terminal كه ماهيتي شبيه ماشين هاي تله تايپ داشتند باعث شد تا رايانه ها بتوانند از راه دور با هم در تماس باشند. با پيشرفت نسل به نسل ترمينال هاي رايانه اي سرعت آنها هم افزايش يافت و كار به جايي رسيد كه دو رايانه با فاصله چند صدكيلومتري مي توانستند اطلاعاتي را با يكديگر رد وبدل كنند.

با پيشرفت اين ترمينال ها و اختراع پروتكل هاي مورد نياز زمينه براي شكل گيري شبكه هاي رايانه اي و در نهايت شبكه اينترنت فراهم شد و در نهايت از اوايل دهه 70 ميلادي شبكه نظامي آرپانت به عنوان نسل اول شبكه هاي امروزي رايانه اي به وجود آمد. از ابتداي دهه 60 به بعد نسل سوم رايانه ها پا به عرصه وجود گذاشتند كه تحولات آنها بسيار سريع تر از ديگر رايانه ها به وجود آمد.

نظر خود را بنویسید

لطفا نظر خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید