شاید بارها این اصطلاح را در مورد موضوعات مختلف شنیده باشید که عده ای معتقدند وجود داشتن چیزی برایشان از داشتن نان شب هم واجب تر است. مسلما این حرف در زمانی بیشتر کاربرد دارد که نیازی حیاتی به یک عامل وجود داشته باشد.

به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام و به نقل از بایت، اگر کمی دقیق تر به محیط اطرافمان نگاه کنیم می بینیم که جهان با سرعت بسیار زیادی به سمت فناوری های دیجیتالی در رشته های مختلف حرکت می کند و شبکه مجازی اینترنت است که این ابزارهای فناوری و صاحبان آن ها را به هم متصل می کند.

با وجود شبکه اینترنت دیگر مرز و فاصله ای وجود ندارد و تمامی محدودیت هایی که برای ارتباط میان افرادی که از هم دور هستند، وجود داشت، از بین رفته است. در زمانی که تمامی سیستم های جدید بر مبنای داشتن امکان برقراری ارتباطات مجازی طراحی و پیاده سازی می شوند و تمامی افراد در فکر یادگیری سبک نوینی از زندگی هستند، فکر کردن به این موضوع که اینترنت محدود شود یا این که کسی از داشتن آن محروم شود، به طور حتم کابوس بسیار وحشتناکی است. شاید بتوان گفت که اینترنت به آب حیات برای بسیاری از مردم تبدیل شده است و نبود آن می تواند زندگی را در بسیاری از کشورهای پیشرفته و همچنین در کشورهای در حال توسعه مختل کند. اگر به کشور خودمان به عنوان یک کشور در حال توسعه نگاه کنیم، می بینیم که با توجه به این که سرعت اینترنت بسیار کم است و امکانات بسیار محدود و ضعیفی در این رابطه به کاربران عرضه می شود، اما باز هم بسیاری از کاربران کارهای روزمره خود را از طریق این شبکه انجام می دهند و نبود اینترنت می تواند مشکلات بسیاری را برای یک کاربر ایرانی به وجود آورد، حال تصور کنید که در کشورهای بسیار پیشرفته که تمامی سیستم ها مکانیزه شده است و تمامی ارتباطات از طریق اینترنت است، نبود اینترنت چه فاجعه ای را به دنبال می آورد.

به جرات می توان گفت که اینترنت در حال حاضر قوی ترین و تاثیر گذارترین رسانه ای است که وجود دارد و اگر کنترلی روی آن وجود نداشته باشد یا این که قوانینی برای استفاده از آن نباشد، به یک رسانه غیرقابل کنترل و بی بندو بار تبدیل خواهد شد و از طرف دیگر هم اگر کنترل آن به کشور یا پایگاه خاصی سپرده شود می تواند به یک ابزار قدرت تبدیل شود که زندگی بسیاری از افراد به آن وابسته شود. در موضوع ویژه این هفته در مورد حاکمان اینترنت و اجلاس راهبری این رسانه صحبت خواهیم کرد و نگاهی به قوانینی که تا به حال برای این رسانه پایه گذاری شده است، خواهیم داشت.

اینترنت هم تعطیل می شود؟

تا به حال شده به این نکته فکر کنید که باید کدام قسمت اینترنت قطع شود تا کل شبکه آن از کار افتاده و باعث تعطیلی آن شود؟. یا این که مرکز اولیه اینترنت کجاست و آیا محل خاصی برای توزیع آن وجود دارد. محیط جهان مجازی بسیار قدرتمندتر از آن چه که فکرش را می کنیم طراحی شده است و هیچ محدودیت خاصی برای آن وجود ندارد. در این بستر هر بخشی که از کار بیافتد دیگر قسمت ها به صورت مستقل به کار خود ادامه خواهند داد و شاید بتوان گفت که یک مرکز یا هسته اصلی نمی توان برای آن در نظر گرفت. طراحان اینترنت به این فکر کردند که در طراحی این شبکه وابستگی معنایی نداشته باشد و هیچ گاه تمرکز اصلی برای کنترل این رسانه به دست شخص یا پایگاه خاصی نیافتد تا دیگران به آن احساس وابستگی و نیاز کنند. این ویژگی در حین این که بسیار هوشمندانه است اما ممکن است که باعث شود، اینترنت به یک ابزار افسار گسیخته تبدیل شود به صورتی که مانند یک جنگل بزرگ بی قانون باشد و کسی قدرت مهار آن را نداشته باشد. پس لازم است که مرجعی برای نظارت به جهان مجازی وجود داشته باشد. در ادامه در مورد برخی از این مراجع صحبت خواهیم کرد و شما را از توافقاتی که در این رابطه میان کشورهای مختلف به وجود آمده است، آگاه می سازیم.

مسئولیت مدنی و اینترنت

اگر در جهان خصوصی کسی به نقض حریم خصوصی کاربری بپردازد، اقدامی که انجام داده است در حوزه مسئولیت مدنی باید مورد بررسی قرار گیرد. نقض حریم خصوصی ممکن است که از دیدگاه هر فردی معنی متفاوتی داشته باشد اما به طور عمده باید گفت که دست پیدا کردن به اطلاعاتی که از طریق نامه های الکترونیکی رد و بدل می شود، اولین گام در نقض حریم خصوصی افراد است. با توجه به این که تبلیغات اینترنتی به تازگی بسیار مورد توجه شرکت های تجاری قرار گرفته است، این موضوع مورد توجه هکرها و افراد سودجو قرار دارد که با دنبال کردن مسیر افراد در اینترنت به علایق شخصی آن ها پی برده و کلیه اطلاعاتی که از این طریق به دست می آورند را به شرکت های مختلف بفروشند. اگر کسی در محیط جهان مجازی برای کسب منافع تجاری خود از تصاویر و اسامی افراد استفاده کند هم، این قانون را نقض کرده است و باید کار او برای تعیین مجازات مورد بررسی قرار گیرد. در ادامه در مورد مواردی که قواعد مربوط به مسئولیت مدنی در اینترنت را نقض می کنند، بیشتر توضیح خواهیم داد.

حاکمان اینترنت

انتخاب یک رهبر برای اینترنت یک کار جنجال برانگیز و بسیار مشکل است. اکنون تمامی کشورهای پیشرفته در زمینه داشتن تخصص در این رابطه ادعا دارند و نمی توان برای انتخاب یک پایگاه از میان این همه متخصص محدودیتی را قرار داد. شاید بهترین کار این باشد که سازمانی از برترین ها و متخصص ترین ها برای کنترل و نظارت بر جهان مجازی به وجود آید. در حال حاضر دو مرجع برای تصمیم گیری درباره اینترنت با نام های ISOC و ICANN وجود دارند. این مراکز به صورت داوطلبانه و غیر انتفاعی با کمک گرفتن از متخصصان علاقه مند تصمیم به فعالیت در این زمینه گرفته اند. این سازمان ها برای خود قوانین ویژه ای دارند و توسط تعدادی از شرکت های خصوصی اداره و کنترل می شوند. به عنوان نمونه ISOC یک سازمان کاملا آزاد است و هر فرد متخصصی به صورت داوطلبانه می تواند در آن عضو شود، این سازمان توسط یک شورای عالی با نام Internet Architecture Board که به اختصار آن را با نام IAB می شناسند، نظارت می شود. هدف اصلی در این سازمان نظارت بر توسعه کلیه فناوری ها و گسترش فناوری هایی است که در تبادل اطلاعات تاثیر گذار هستند. اما سازمان ICANN قدرت بیشتری برای تصمیم گیری اختصاصی در مورد اینترنت دارد. شاید بتوان گفت که تا چند وقت پیش این سازمان به عنوان حاکم اصلی و اداره کننده اصلی اینترنت شناخته می شد. اگر بخواهیم واقعیت را در نظر بگیریم، هنوز هم هیچ نظارت کننده معتبری در شبکه جهانی وب وجود ندارد که قادر باشد به صورت بین المللی به عبور و مرور مطالبی که در این شبکه مجازی صورت می گیرد، نظارت کرده و آن ها را تا حدی کنترل کند.

شرکت ICANN امروزه به عنوان اصلی ترین گرداننده جهان اینترنت شناخته می شود، این سازمان از سال ۱۹۹۸ میلادی به صورت رسمی به ثبت اسامی و معتبر کردن آن ها برای ورود به اینترنت اقدام کرد. البته چند مرجع متخصص و معتبر هم در این میان به کار این سازمان خصوصی نظارت داشتند تا بتواند فعالیت هایش را جهانی تر کرده و در حوزه بین الملل هم حرف هایی برای گفتن داشته باشد. کارشناسان اینترنت اعتقاد دارند که نمی توان گفت این شرکت قدرتی را برای اداره اینترنت در اختیار دارد، بلکه تنها پایگاهی است که قدرت را در میان گروه های کوچک و حتی بدون نماینده رسمی تقسیم می کند. به این ترتیب شرکت های خصوصی که در زمینه اینترنت حرف ها و ادعاهای بسیاری برای گفتن داشتن از طریق شرکت آیکان و انجام یک طرح آزمایشی توانستند که کلیه تصمیماتی که در زمینه اینترنت صورت می پذیرد را با توافق در سطح بین الملل و با حضور متخصصان به انجام برسانند.

قوانین و مقررات در اینترنت

هر چه ارتباطات گسترده تر شده و تعداد کاربران اینترنتی بیشتر می شود، نظارت بر این جهان مجازی هم مشکل تر خواهد شد. اینترنت در چند سال اخیر تحول بزرگی را در جهان ارتباطات به وجود آورده است و به دلیل همین گسترده شدن آن، تمامی کارشناسانی که در این زمینه فعالیت می کنند در تلاش هستند که قوانین مناسب و بسیار کاملی را برای کاربران در استفاده از اینترنت تدوین کرده و به ثبت برسانند. شاید بتوان گفت که در سراسر جهان بیش از ۲ میلیارد نفر در حال استفاده از اینترنت هستند، حال تصور کنید که چگونه می توان به تمامی این افراد که در نقاط مختلف کره زمین هستند تسلط داشت و فعالیت های آن ها را کنترل کرد یا حتی در صورت انجام تخلف آن ها را شناسایی کرد. باید قوانین موجود در جهان پا به پای پیشرفتی که در فناوری ها صورت می گیرد، متحول شوند و باید این نکته را در نظر گرفت که ما برای استفاده از فناوری ها و امکانات جدیدی چون اینترنت به طور حتم به قوانین جدیدی هم احتیاج پیدا خواهیم کرد. اینترنت با توجه به این که در زندگی روزمره ما بسیار پررنگ تر از گذشته وارد شده است و حتی در جوامع پیشرفته کارها و تجارت ها هم از طریق آن انجام می شود، اگر یک ابزار مطمئن و قابل کنترل نباشد، به طور حتم خطرات بسیاری برای انسان ها خواهد داشت و به عبارت دیگر می توان گفت که ضررهای آن بیشتر از فوایدش خواهد بود. پس داشتن قوانین جامع و کامل در استفاده از اینترنت یک اصل مهم و اجتناب ناپذیر خواهد بود. در واقع حقوق اینترنت و رایانه ای بر خلاف نظر و فکر بسیاری از افراد، پدیده ای جدید نیست و تنها همان قواعد عمومی و اصول کلی است که برای حل مسائل اینترنتی به صورت اختصاصی درآمده است.

پست الکترونیک خطر مرگ دارد

شاید در زمانی که به راحتی ایمیل خود را در هر رایانه ای باز می کنید، به این فکر نباشید که پست الکترونیک شما آسان ترین درگاه برای نقض حریم خصوصی شما است. جالب است که بدانید نامه های الکترونیکی شما تا مدت ها پس از این که آن ها را پاک کردید باز هم باقی می مانند و می توانند باعث به وجود آمدن خطراتی برای صاحبانشان باشد. حتی تمامی حرف های شما در اتاق های گفت وگو هم تا سال ها ذخیره خواهند شد. به همین خاطر قانونی در این رابطه وضع شده است که بر طبق آن دولت، شرکت های خدمات اینترنتی و کلیه کارفرمایان، حق برملا کردن و باز کردن غیر مجاز بسته های پستی الکترونیکی افراد را به هیچ عنوان نخواهند داشت. بر اساس این قانون اگر سازمان یا فردی برخلاف آن عمل کند مقررات اینترنتی را نقض کرده و مستلزم مجازات و انجام کیفر خواهد بود. مواد این قانون به این صورت است که تنها صاحبان ایمیل حق باز کردن نامه های الکترونیکی را دارند و شرکت های خدمات اینترنتی به هیچ عنوان حق نمایش ایمیل ها را برای غیر از صاحبانشان نخواهند داشت. کلیه کارفرمایان در صورتی حق نظارت به نامه های الکترونیکی کارمندانشان خواهند داشت که کارمندان از این کار رضایت داشته باشند و سامانه الکترونیکی هم به کارفرما تعلق داشته باشد. یک دولت تنها در زمانی این اجازه را دارد که به نامه های الکترونیکی افراد کشورش دسترسی داشته باشد که به طور حتم مجوز این کار را قبل از انجام هر کاری از دادگاه دریافت کرده باشد.

تعقیب کاربران در جهان مجازی

فرض کنید که یک بار به یک سایت خرید و فروش اینترنتی گوشی تلفن همراه رفته و از طریق آن یک گوشی برای خود خریداری کرده اید و پس از آن هر بار که به اینترنت می روید پیغام هایی در مورد مدل های جدید گوشی های تلفن همراه و امکانات آن روی صفحه مانیتور شما ظاهر می شود، یا در زمانی که کتاب یا یک فایل موسیقی را دانلود کرده یا خریداری می کنید پس از آن کلیه محصولات مشابه به آن توسط شرکت های تجاری مختلف به شما توصیه و معرفی می شود. تا به حال به این نکته توجه کرده اید که این شرکت ها این اطلاعات را از کجا کسب کرده و علایق شما را به چه صورت شناسایی می کنند؟. متاسفانه بسیاری از پایگاه های اینترنتی امروزه کاربران را ردیابی می کنند و از این طریق اطلاعات ارزشمندی را در مورد نحوه فعالیت و موضوعات مورد علاقه هر کاربر کشف می کنند و این اطلاعات را به شرکت های تجاری می فروشند تا با تبلیغات مرتبط بتوانند کاربران را به سمت خود جذب کنند. به این ترتیب به آسانی می توان تمایلات هر کاربر را شناسایی کرده و به فعالیت های او نظارت داشت.

نامه های جاسوسی

مسلما شما هم تا به حال حجم زیادی از نامه های الکترونیکی را داشته اید که فرستنده آن ها را نمی شناختید. این نامه ها در مورد تبلیغات محصولات مختلف هستند و از یک طرف هزینه اتصال به اینترنت را افزایش می دهند و از طرف دیگر هم باعث بالا رفتن شبکه خواهند شد. فرستندگان این نامه ها قوانین اینترنتی را نقض کرده و مورد مجازات قرار می گیرند.

اینترنت صاحب ندارد

چند وقتی است که بر سر اینترنت در میان کشورهای ابر قدرت جدالی پنهان در گرفته است. خدمات و توانایی های این رسانه به سرعت در حال افزایش است و روزبه روز بر تعداد کاربران آن افزوده می شود به همین خاطر کشورهای هوشمند می دانند که جهان مجازی به یک ابزار قدرت در آینده تبدیل خواهد شد و هر کس که تسلط و کنترل بیشتری در نحوه اداره و ارائه آن داشته باشد، در بسیاری از زمینه ها پیروز خواهد بود. در حقیقت هنوز هم اینترنت یک مالک اصلی ندارد و تنها یک شبکه گسترده است که توسط سرورهای قدرتمند به کاربران عرضه شده است. چند صباحی است که صحبت های جدیدی در مورد اینترنت در میان سران کشورهای پیشرفته انجام شده است.

برطبق این صحبت ها این نظر اعلام شده است که اگر امکان داشته باشد، اجلاسی برای رهبری اینترنت به صورت بین المللی در آمریکا تشکیل شود که در این اجلاس تنها رهبران دولتی کشورها بتوانند به عنوان نماینده در آن حضور داشته باشند و در تصمیم گیری هایی که در مورد اینترنت صورت می گیرد، شرکت داشته وتاثیرگذار باشند. اما این تصمیم خیلی هم خوشایند شرکت های خصوصی نیست، به این ترتیب دست شرکت های خصوصی معتبر و بزرگی چون گوگل از تصمیم گیری در مورد اینترنت، کوتاه خواهد شد. این موضوع می تواند معایب دیگری هم داشته باشد، به طور مثال این که، بیشتر افرادی که به صورت تخصصی در زمینه اینترنت فعالیت دارند در مراکز خصوصی حضور دارند و کوتاه کردن دست سازمان های خصوصی باعث ضعف بزرگی در اجلاس مورد نظر خواهد شد. علاوه بر این موارد بسیاری از کشورها در مورد مکان تشکیل این اجلاس مشکل دارند و دوست ندارند که این اجلاس در آمریکا باشد، البته شاید این مخالفت به دلیل عدم اعتمادی باشد که به این کشور وجود دارد.

جنگ در اینترنت

حتما اصطلاح جنگ نرم را شنیده اید، اکنون زمینه حضور تمامی اقشار در اینترنت وجود دارد و این موضوع تحولات بسیاری را در مسائل علمی، سیاسی، مذهبی و اجتماعی به وجود آورده است. در حال حاضر اینترنت پررنگ ترین رسانه در مجازی ساختن فضای جنگ است و می تواند با اثرگذاری روی افکار عمومی کشورهای مختلف را علیه هم تحریک کند و حتی دوستان را به دشمن تبدیل کند. در کشورهای پیشرفته فضای بسیاری برای جنگ از طریق جهان مجازی وجود دارد و بسیاری از دولت ها تلاش می کنند که از طریق هک کردن اطلاعات محرمانه کشورهای دیگر یا از طریق جاسوسی در فضای مجازی مربوط به یک سازمان دولتی کشوری که با آن دشمنی دارند، منافع آن ها را به خطر بیاندازند. به عنوان نمونه می توان به ویروس های مختلفی که سعی در هک کردن سیستم های نیروگاه های تولید کننده انرژی هسته ای داشته اند، اشاره کرد. افرادی که در این راستا فعالیت می کنند از بستر اینترنت در راستای راه اندازی یک جنگ نرم و پنهان استفاده می کنند و به جرات می توان گفت که این جنگ از نبرد در جهان حقیقی هم می تواند خطرناک تر باشد.

قوانین مالکیت معنوی در اینترنت

شاید بارها به چشم شما هم خورده باشد که ببینید در جهان مجازی یک نفر، مطلبی را در سایتی قرار دهد یا این که فایلی را به صورت رایگان در اختیار دیگران قرار دهد و تنها خواسته اش از کاربران این باشد که در هنگام استفاده از آن، منبع را ذکر کنند. اینترنت امکانات بسیاری را برای آسان کردن کار افراد در کپی کردن از علائم تجاری مختلف و فایل های ویدئویی و موسیقی فراهم آورده است. شاید بتوان گفت که قانون مالکیت معنوی در محیط مجازی که بسیار گسترده است، به سختی قابل اجرا است و بیشتر باید به طریقی فرهنگی را در میان کاربران برای پیروی از این قانون ایجاد کرد.

دادرسی مدنی و اینترنت

شاید در بعضی از شکایات و ادعاهایی که از جانب کاربران بیان می شود، این نکته وجود داشته باشد که به موردی اشاره شود که برای بررسی صحت و سقم آن لازم باشد رایانه فرد متهم بازرسی شود. به طور مثال اگر از فعالیت های اینترنتی غیر مجاز یک کاربر شکایت شود، باید مرورگرهای رایانه او برای آگاهی پیدا کردن از فعالیت های اینترنتی اش مورد بازدید قرار گیرند.

شبکه دیگری در راه است

بسیاری از کارشناسان و متخصصان معتقدند که ساختار شبکه اینترنت از لحاظ فنی ایرادات بسیاری دارد و از چند سال آینده پاسخگوی جمعیت زیاد کاربرانش نخواهد بود. این شبکه برای کار با چند رایانه محدود طراحی شده است و شرکت معتبر اینتل بیان کرده است که از هم اکنون به دنبال ایجاد یک شبکه جهانی با پایه های مطمئن تر و ساختارهای پیشرفته تری است و فعلا از آن به Internet2 نام برده می شود. تمامی نظریه هایی که در مورد آینده اینترنت توسط افراد متخصص داده شده است، به یک نقطه ختم می شود و آن هم نابودی این شبکه گسترده است. به هر حال کارشناسان از طرفی تلاش می کنند که با ترفند های مختلف جلوی این فاجعه را بگیرند و از طرف دیگر هم به فکر ایجاد شبکه ای جایگزین با ساختاری محکم تر هستند، شاید بتوان با تغییر پارامترهای موجود این اتفاق را تا حدی عقب انداخت اما چیزی که مسلم است این است که آینده جهان فناوری ها با توجه به جایگاه فعلی دانش بشری تیره و تار نخواهد بود.

خبر های مرتبط:

1. والدین ۲۵۰ هزار بار نرم افزار نظارت بر مصرف اینترنت را دانلود کردند
2. انتشار مرورگر اینترنت اکسپلورر ۹ نسخه RC
3. سرعت اینترنت رایگان کره، ۵۰۰ برابر اینترنت پولی ایران
4. ایران اینترنت ندارد!
5. قیمت اینترنت ایران ۲۰ برابر اینترنت انگلستان!

تعداد بازديد: 641

نوشته شده توسط Pahlevan

وب سایت | فیس‌بوک | گوگل پلاس | توییتر